975 53 510 (ikkje SMS) - For større tekst: Klikk CTRL+ post@skjaakhytteservice.no
Det går mot jul og nytt år – også her i fjellheimen…

Det går mot jul og nytt år – også her i fjellheimen…

Med denne gamle veggløperen, teikna av den svenske kunstnaren Curt Nyström (1893-1965), opnar eg årets juleblogg-helsing.
Jula er ofte bunden opp mot tradisjonar og minner frå «ei svunnen tid». Det tyder på at fleire og fleire har fått sansen for gamle juleminner – som ein legg til i sine tradisjonar.
Eg for min del har m.a. samla slike gamle veggløpere i fleire år, dette er ein av årets nykommere i samlinga.
Men den eg drøymer om aller mest – den er det visst vanskeleg å få tak i…
romjula-59-gamal-veggloper-juleloper…denne på veggen bak meg, romjula 1959.

 

Nye tradisjonar…
Ein lagar seg òg nye tradisjonar for jule- og nyttårsmarkeringane.

Noko ein også ser her på fjellet. Fleire og fleire ynskjer fred og ro i høgtidene, reiser til fjells og feirar på hyttene.
Fleire gonger i året ser og høyrer ein om skyting og terror rundt om i verda. I vårt «lille land» behøver ein ikkje gå lenger enn til terrordramaet på Utøya. At desse som har opplevd skyting og terror på nært hald gruar seg til nyttårskveldane, det forstår eg godt. Angst og vonde minner vil dukke opp…
Det gjer ikkje oppfordringa frå Grotli Hytteforeining, og brannsjefen, om å avstå frå oppskyting av rakettar/fyrverkeri i hytteområda mindre aktuelt!
Kanskje det bør bli fleire slike områder, for å ta vare på dei som har tenestegjort, eller som turistar, har vorte utsett for terror-opplevingar! – Eller som av andre årsaker ynskjer å koma bort frå «nyttårskveld-hysteriet», kanskje er det fleire enn vi trur…!

Våre førebuingar til jul og nyttår er ikkje så store.
Vi satsar på ei stille feiring – i all enkelheit. Men julekvelden er vi invitert ned i bygda. Vi er heldige som kan få feire den i lag med dei næraste, ikkje minst å få vera saman med barnebarnet Reodor!

Også i år kom vi i mål med kalender.
kalender-2017Ein kan vel si at den òg har vorte ein tradisjon kvart år. – I år er det 13. kalenderen på rad.

Julevêret…
Her på fjellet er vi svært vêravhengig. Vêrmeldingane blir flittig studert, ikkje minst mot helgene. Julevêret ser ikkje lovande ut, og EG for min del hadde nok ikkje pakka bilen og reist til fjells med slike meldingar. Ser at det er nemt at det kan bli like ille som jula 2011, når vi fekk besøk av ekstremvêret Dagmar. Den julekveldsnatta og juledagen var det ikkje triveleg her på fjellet!

I dag har det til tider snødd tett, og vore noko vind. Minst 25 cm snø har vi fått det siste døgnet. I timane/døgnet som kjem, meldes det om meire snø og sterkare vind. Ei stund i dag var riksveg 15, Skjåk-Stryn, stengt på grunn av vanskelege køyreforhald. Seinare vart det kolonnekøyring. Ein kan vel ikkje sjå bort ifrå anna en at slik kan det koma til å veksle på, når ein ser desse vêrmeldingane vi får presentert…  

Vêret må vi berre ta som det kjem – og innrette oss der etter! I tillegg er det lov å vise sunn fornuft og ta sine forhåndsreglar.

Vil like vel få ynskje alle ei riktig GOD JUL !!!
Ta vare på kvarandre!

gamal-veggloper-juleloper-02

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Vinter og adventstid…

Vinter og adventstid…

Vinteren er her – mørketid!
Eit ljospunkt er at vi òg har adventstid…
adventlys1Sist sundag kunne vi tenne det 1. adventsljoset…
Og om «berre» 3 veker snur sola…!

Her i fjellheimen kom november med både snø og kulde.
Starten på november var litt skremande, med min.temp. ned i -26°, og nesten ikkje snø.
Etter at målingane starta i 2008, er det berre i 2010 det har vore registrert lågare november-temperatur. Det var i slutten av månaden, og den gongen var det heller nesten ikkje snø. Hytteservicen fekk unormale oppdrag, med å måke snø inntil hytter, for bedre isolasjon. Vanlegvis er oppdraga å måke snø bort frå hytter…

Men vêret har variert denne månaden, som elles om åra. Med snø, regn og vind…
I dag er Grotli på toppen av «Snødybder i Norge»-lista, med sine 61 cm. Men litt «unormalt» at det er litt mindre her oppe i hyttegrenda.
Og eg som likar å samanligne frå år til år, ser at det er «mot normalt» mykje. Så mykje har det ikkje vore sidan 2008, da var det 62 cm på denne dato. I fjor, til dømes, var det 4 cm den 30. november.

Kor lenge ein kan køyre heilt til hytta om hausten, er like spennande kvart år.
I år er det 24. året eg noterar til vår hytte, og datoen i år vart 24. november. Men dette har vore svært varierande frå år til år, og heller ikkje til alle hytter ein kan køyre like lenge. Til vår hytte har det variert frå 19. oktober (år 1997), til ut året (år 2000 var det køyrbart ut året, siste turen vi hadde var den 11. januar). Det er berre 8 av desse 24 åra det har vore mogleg å køyre seinare enn i år. Og berre to år vi har kome til hytta med bil fram til jul.

Sjølv om vi er svært vêravhengi her på fjellet, veit vi så inderleg vel at det er ingenting å gjera med vêret!
Ein må ta det ein får – og gjera det beste ut av det!

No ser vi fram til at sola på nytt kliv Skridulaupen…
grotli-breidalsdammen-skridulaupen-19-11-16

…og ynskjer alle ei fin adventstid!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

«Som julekvelden på kjerringa» – kvart einaste år!

«Som julekvelden på kjerringa» – kvart einaste år!

Ikkje berre for oss, men òg for andre, ser ein at snøen kjem like brått, kvart år! Same «kaos» i år som før om åra.
Laurdag morgon vart det på Grotli målestasjon registrert snødjupn på 47 cm. I Kjossvingen målte eg 50 cm.
På hytteservic’n vart det bilbergingsoppdrag, og nokre transportoppdrag. Ein må berre rekne med at i løpet av oktober kjem det snø her oppe, noko anna er «unormalt».
Ein slik «unormal» haust hadde vi i fjor. Eg tenkjer på at den 31. oktober i fjor var eg på sykkeltur innover Strynsfjellvegen, omtrent til Mårådalsmunningen. Men rekna ikkje med at det ville bli nokon «tradisjon».

Hatt ein fin haust…
Men vi har hatt ein fin haust i år òg!
Og noko som for meg har vorte «tradisjon» kvar haust, er minst ein tur til Glåmbakktjønne for å nyte haustfargene. I år vart det et par dagsturar…
grotli-glambakken-glambakktjonne-12-09-16

I tillegg ein kveldstur, der eg kunne nyte dei siste solstrålene for dagen…
grotli-glambakktjonn-glambakken-16-09-16
September i år var den mildaste som har vore registrert, etter at Grotli målestasjon vart montert: september

Eg har teke meg småturar i nærområdet, for å nyte finvêret og naturen, og for å ta ein del bilder. Godt å ha og sjå attende på, utover vinteren…

grotli-breidalsvatnet-breidalen-15-09-16– Solnedgang ved Breidalsvatnet…

Dessverre har ikkje blogging vore prioritert, bortsett frå dei daglege vêrnotata i «Veret i dag». Der har eg òg lagt ut eit og anna bilete…
Som frå sykkeltur innover Heillstugudalen no i oktober (Strynsfjellvegen vart stengt for vinteren den 30.09.16)…
strynsfjellvegen-heillstuguvatnet-11-10-16

…Og sykkeltur i Breidalen, etter Gamle Geirangerveg…

sore-legervatnet-breidalen-breidalsvatnet-gamle-geirangerveg-26-09-16…Her ved Søre Legervatnet, austover mot Breidalsvatnet…
Fleire haustbileter ligg i «Veret i dag» – dersom nokon har interesse av å sjå…

Men det er heilt sikkert mange andre som har vore på lengre, og meir spennande turar enn meg – og samla seg minner i form av bileter – for å nyte utover ein lang vinter…!

Oktober 2016 går mot slutten…

grotli-fullmane-15-09-16

Ynskjer alle ein fin november 2016!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Ola-Bu i Hamsedalen

Ola-Bu i Hamsedalen

Etter å ha tilbringa eit par døgn i Ola-Bu i sumar (2016), kom historia om Ola-Bu ekstra nær. Bilete på toppen er frå august 2016.
Bilete under er frå juli 2016:

Ola-Bu fiskebu Hamsedalen Skjåk juli-16

– Slik møter ein Ola-Bu i Hamsedalen……

Tor fortel om Ola-Bu i Hamsedalen…
…og litt om historia bak:

Om ein tek turen frå Hamsevika, innover langs elva Hamsa,
går ein innover Hamsedalen.
Ola-Bu Hamsedalen kart
Innover dalen er det fleire små vatn. Eg har aldri høyrt andre namn på vatna, enn 1., 2., 3., 4. og 5. vatnet.
Terrenget innover er lett å gå!
Går ein på venstre side av elva, kjem ein etter om lag ein times gange (ca 3 km) til Ola-Bu, som ligg ved 2. vatnet. Ola-Bu ligg på ca 995 m.o.h.

Litt om historia til Ola-Bu…
Historia om Ola-Bu er lang. Vi kan starte med å sjå litt i fyrste hytteboka for Ola-Bu…

Slik startar hytteboka:
bilete 1 frå hyttebok– – «Me elskar kvar vor vesle flekk – som me av denne verdi fekk.»

Den 30. juni 1957 står dette i hytteboka:
bilete 2 frå hyttebokVar her første gang efter at Ola døde. Isen låg enda på vatnet, bare en liten del ved naustet var isfritt.
Men her var strålende fint vær.
Golvet var nylakert og alt var i beste orden da eg let upp. Du ordna vel i stand siste gang du var her Ola, 23/9-56.
Signa være ditt minne, og Takk for alt. Og bui skal vera oss eit varigt minne um deg, og heite

Ola-Bu

Magne.                                

——

Det var nok denne dagen den fyrste hytteboka kom til Ola-Bu.

Det var far, Magne Brustugun (f. 02.10.1910 – d. 03.01.1995), og onkel Ola Brustugun (f. 21.01.1913 – d. 29.12.1956)
som i si tid sette opp denne fiskebua.
Magne og Ola Ola-Bu Hamsedalen

Vidare skriv far i hytteboka:
«Det var sumaren 1940 eg og Ola første gangen kom hit til Hamsedalen. Vi reiste til Legerhytta i Breidalen, og da brukte vi vanleg sykkel, så skulde vi også ta en tur til Vien og prøve fisken der…
…Oss hadde hørt at det var mange tjern her i Hamsedalen og vi tok heimturen herum, men her var nok ikkje fisk.
Oss sat på høgdene her og såg på denne herlegdomen, men fiskevak var ikkje å sjå.
Oss vart forlikte um at her i Hamsedalen måtte det vera muglegheit for eit eldorado for folk såm var glad i fjellet og fiske, og at her måtte noe gjøres.
Men det var vanskeleg å få gjort noe efektivt desse krigsåra, vi var her i mange sumrar på feri før vi fekk sjå fisken vake.
År 1944 fekk oss i samråd med Skjåk fjellstyre fanget en del småfisk i Glittra og slept her. I 1945 fanget vi cirka 100 fisk i Ottaelva og bar hit. Og dette vart så grunnstammen for fisken her, og nå vart det vak og få sjå på vatni…»

Naust og båt i 1948…
Når så det viktigaste – fisken – var på plass, vart neste mål å få båt og ein stad å overnatte her.
I 1948 skaffa dei båt, som vart kjøpt på vestlandet og frakta hit opp. Denne vart kalla «Storbåten».
Naust vart òg sett opp ved 2. vatnet. Det vart òg brukt til overnatting. Der hadde dei ved-omn for fyring.
Denne omnen bar onkel Ola på ryggen innover.
båtnaust Ola-Bu Hamsedalen 1948

Her er naustet ved 2. vatnet, som vart oppsett i 1948  (bilete teke ca 1950).

Draumen om ei fiskebu blir realisert.
Draumen, og planen, var å få opp ei fiskebu i Hamsedalen. Ola og far fann ein fin plass ved 2. vatnet,

der bua skulle stå.

Tømmeret i bua er frå eit gamalt eldhus frå søre Haugen på Dalom, i Skjåk. Dette vart ordna i stand nede i bygda, for transport til Hamsevika i Breidalen, etter at Geirangervegen vart opna, våren 1955.
Ola Klepp køyrde tømmeret nordover på lastebil, og han hugsar at det var den 16. juni. Han hugsar òg at det var så mykje snø, at dei la stokkane rett opp på brøytekanten.

Dugnad for å frakte tømmeret innover.
Så var det dugnad, og mange karar var samla for å dra tømmeret innover Hamsedalen på skareføre, ved hjelp av reinskjelkar. Desse vart lånt frå fleire plassar i bygda. Dei var tre menn på kvar kjelke, og brukte tre kjelkar.
På denne oppgåva brukte dei to dagar (18. og 19. juni).
Under transporten innover hadde dei fint skareføre, begge dagane.

Frå transporten innover Hamsedalen, juni 1955…
transport tømmer Ola-Bu Hamsedalen 1
Karane drog tømmeret innover ved hjelp av tre reinskjelkar.
transport tømmer Ola-Bu Hamsedalen 2

transport tømmer Ola-Bu Hamsedalen 3

19. juni 1955…
transport Ola-Bu Hamsedalen Ola Brustugun 19. juni 1955Onkel Ola, når dei drog tømmeret innover. Bak på biletet står det: «Den 19. juni 1955»

Tømmeret er på plass, 19. juni 1955…
tømmer på plass ved Ola-Bu Hamsedalen
Her har dugnadsgjengen fått på plass tømmeret ved 2. vatnet, der fiskebua skal settes opp.
Karane på biletet er…
Fremste rekkje frå venstre:
Kristen Brennhaug, Per Bjørgen, Amund Dalen, Ola Brustugun, Rikard Grande og Magne Brustugun (far).
På toppen av haugen, frå venstre:
Andreas Aabuen og Jo Brustugun.
Ola Klepp var òg med, men her er det han som er fotografen.

Glas (vindauger), dører, taktro og golvbord vart bore på ryggen innover seinare på sumaren.
Onkel Ola var ”primus motor” for bygging av bua, med god hjelp av far.

Fiskebua blir ferdig, hausten 1956…
Ola Brustugun Ola-Bu Hamsedalen 1956Onkel Ola ved fiskebua i 1956 – bua som seinare vart oppattkalla etter han, og fekk namnet «Ola-Bu».

Siste helsing frå onkel Ola…
Det einaste skrivne minnet vi har etter onkel Ola frå Ola-Bu, er ei fjøl han skreiv på, siste gongen han var der.
Det siste han gjorde før han reiste att, var å lakke golvet – no var fiskebua ferdig!
På fjøla står det:
«Var her 23/9 56, det er vel siste gang for i år. Det er pent ver, sol og fine farger.
Takk for i sumar. God Jul og Godt nyttår.    O.B.»

Berre 3 månader og 6 dagar seinare døyde han.
MINOLTA DIGITAL CAMERAFjøla heng over døra inne i Ola-Bu, som eit minne, og ei siste helsing frå han.
Onkel Ola døyde av kreft, knapt 44 år gamal.
Han rakk dessverre ikkje å få nyte denne bua etter at ho vart ferdig.
Den siste sumaren (1956) var han ofte svært sjuk. Det er beundringsverdig at han i det heileteke fekk gjort ferdig fiskebua!

Livet går vidare…
Sjølv om onkel Ola hadde gått bort, skulle fiskebua bli flittig nytta i åra framover.

Det ville nok ha vore hans ønskje òg…

Min fyrste tur til Ola-Bu, juli 1957…
Ola-Bu Hamsedalen juli 1957
Fyrste gongen mor, eg og Marit-syster var med far til Ola-Bu i Hamsedalen, var juli 1957, da var eg 4 ½ år gamal.
Vi låg der ei veke. (Foto: Ola Hosar)

Det var ofte folksamt i Ola-Bu, 6-8 personar var ikkje unormalt, og gjerne opp til ei veke om gongen.
Den som stod for hushaldet måtte vera flink til å planlegge.
Ikkje var det så enkelt som i dag å koma dit heller.
Bil hadde vi ikkje, det var å ta bussen frå heime til Grotli. Der laut vi skifte buss, med alt «pikk-pakk», og ta  «Geiranger-bussen» til Hamsevika. Så laut ein bera alt på ryggen, og i hendene, innover.

Når vi skulle til Hamsedalen, hadde vi mellom anna med eit stort spann med mjølk. Dette vart oppbevara i ei ”mjølkekjøle” i ein bekk litt opp for Hamsevika.
Slik kunne vi gå framover frå Hamsedalen, og hente kald mjølk i mindre spann.

Vedsanking…
Det var ikkje enkelt å frakte ved til Hamsedalen, den måtte i så fall berast – som alt anna. Derfor brukte vi å sanke «busker og kratt» – rundt om i området.
For ikkje å ta all vegetasjon rundt hytta, vart det rodd over vatnet, og sanka på andre sida. Der var det «solside» og einer og vier var mykje større og kraftigare.
Gode minner Ola-Bu 1– Her er bilete av nokon som har vore på vedsanking…
I hytteboka står det, 30. juli -58: «…han kom att med båten full av fin einer…«

Båten ”Tommas”.
August 1957 ordna far med båt på 4. vatnet.
Båten vart fyrst frakta til Ola-Bu, ved 2. vatnet, av ”… ein flokk med folk…”, som det står i hytteboka. Båten vart der tjærebredd, før den vart frakta vidare til 4. vatnet. Om dette skriv far i hytteboka:
”Båtdåp.
Den blev døpt som seg hør og bør av Halvard Skår, sundag 28/8, med medbragt flaske.
Men da den smalt mot stammen var den tom.
Navn på barnet: Tommas.”
Grunnen til at båten fekk dette namnet er at han som hadde laga den heitte Tommas.

Mange besøkande, opp gjennom åra…
Når ein ser igjennom dei gamle hyttebøkene, ser ein at mange har vore innom i Ola-Bu.
Og mange er det som har lagt att helsing i hyttebøkene. Nokre har òg lagt att «kunstneriske innslag».
Kanskje var det den friske lufta, og den fine naturen som inspirerte?
bilete 3 fråhyttebok

Desse to helsingane er frå 1960.

bilete 4 frå hyttebok

Slekt og venner – frå fjern og nær – har vore på besøk i Ola-Bu…
Gode minner Ola-Bu 2
Gode minner Ola-Bu 3
Gode minner Ola-Bu 4
Gode minner Ola-Bu 5– På desse bileta er gjester både frå Skjåk, Fron, Snertingdal, Oslo og Amerika…

Som vi ser – det var ofte folksamt i Ola-Bu. Mange hadde Hamsedalen som turmål.
For enkelte var det for dagstur, for andre var det for nokre dagars ferie.
Når ein tenkjer på at rommet i bua er berre ca. 10 m2,   vart det ikkje store plassen på kvar.
Men – der det er hjerterom – der er det husrom! 

«Verdskjent» bilete…
Fyrst på 1960-talet tok Kristian P. Hosar dette bilete av far i Hamsedalen.

Kristian sende det inn til «Magasinet for alle».
Magne Brustugun i Hamsedalen Magasinet for alleBilete av far kom på framsida av «Magasinet for alle»! (Foto Kristian P. Hosar)

«Storhaugen»
Like ved Ola-Bu er ein stor haug, som vi har brukt å kalle «Storhaugen».
Når eg gjekk igjennom gamle bileter, fann eg dette av far, ved haugen.
Magne Brustugun Ola-Bu Hamsedalen– På baksida av biletet er dette notert:
«Trollhaugen, med Trollporten. Den er låst med 7 lås.»

Vinter…
Det var ikkje vanleg at vi tok turar til Hamsedalen vinterstid, da vegen ikkje var brøyta lenger enn til Pollfoss.
Men påska 1974 tok eg og Marit ein skitur til Ola-Bu. Vi kunne køyre til Grotli.
Vi gjekk frå Grotli og over Kjerringhøi.
Ola-Bu påska 1974– Her står vi på Kjerringhøi, og ser ned i Hamsedalen.             – Matpause ved Ola-Bu, 11. april -74.
Ola-Bu i den raude ringen på biletet.

Far og Hamsedalen…
Far brukte alle feriar, og fritid, i Hamsedalen. Sjølv om laurdag var arbeidsdag, reiste han – etter arbeid –
til Hamsedalen for å tilbringe resten av helga der.
Det var dette som var avkobling frå kvardagen, og Hamsedalen som var ”Paradis på jord”!
Magne Brustugun Ola-Bu Hamsedalen 1982Far i sitt «rette element» – 1982.

Neste generasjon…
Leif og Geir var så heldige å få oppleva fleire turar saman med bestefar til Hamsedalen og Ola-Bu.
Her er frå nokre av turane…
Dagstur til Hamsedalen og Ola-Bu, den 8. juli 1981:
Ola-Bu Hamsedalen 08.07.81

Fisketur, 19. – 20. juli 1982
Ola-Bu Hamsedalen 1982
– Pause før 1. vatnet… Geir, far og Leif.                                         – Nattas fiskefangst.

Garngreing…
Ola-Bu Hamsedalen garngreing1982
– Leif og Geir hjelper bestefar med å greie garna…

Skitur, 4. april 1983
Ola-Bu Hamsedalen 04.04.83
– Her står far, Leif og Geir på taket av båtnaustet.                    – Matpause ved Ola-Bu.

Fisketur, 17. – 18. september 1983
Ola-Bu Hamsedalen 18.09.83
– Leif og far, snart framme ved Ola-Bu…

Frå turar til Hamsedalen, 1983 og 1986.
Ola-Bu Hamsedalen 1983 og 1986

Far sin siste tur til Ola-Bu…
Siste gongen far var i Hamsedalen var 24. – 26. juni 1988. Det var han, Leif, Geir og eg (Tor).
I hytteboka har eg skrivi:
«Far er snart 78 år og fèr omtrent så lett som oss andre.
Far har smurt Storbåten utvendes og Tommas innvendig.»
Han hadde, som alltid, «hugsott» (følte ansvar) for at alt skulle vera velstelt og i orden…

Villreinen kosar seg òg ved Ola-Bu…
Rein ved Ola-Bu Hamsedalen(Foto: Elias Sperstad)

Turar til Hamsedalen…
Kvart år prøvar eg å få minst ei helg til fisking i Hamsedalen, ein og annan dagstur, og litt vedlikehald…

Fisketur.
Ola-Bu fiske 2.vatnet 11.07.81
– Ved Ola-Bu og 2. vatnet, juli 1981.

Tjærebreiing av båt, august 1990
Ola-Bu tjerebreiing av båt -90– «Storbåten» får ein omgang med tjære, av Leif og meg…

Vedlikehald, juni 1997
vedlikehald Ola-Bu -97
– Skifting av glas…
Etter at vi fekk moglegheit til å frakte ved, materialar og utstyr med snøscooter på vinteren, vart ting enklare.
Her har eg køyrd innover nytt glas (vindauga), da det gamle laut skiftast ut.
Tjære for tjærebreing av hytta hadde eg òg med.

Tjærebreing, august 1997
Her får Ola-Bu eit nytt strøk med tjære…

Ola-Bu tjerebreing -97– Vêr og vind set nok sine spor…

Henting av båten «Tommas», mai 1998
Båten «Tommas», som kom til Hamsedalen i 1957, har nok sett sine beste dagar.

Ola-Bu båthenting -98– Her hentar vi den heim, for vurdering av reparasjon…

Ny båt, mai 2002
Våren 2002 var vi til Selje og henta ny båt, ein «Saga-Båt». Denne vart frakta til 3. vatnet, og ligg der.
Ola-Bu ny båt -02

Fisketur.
MINOLTA DIGITAL CAMERA
– Ved 3. vatnet, august 2004.

**************************************************************************************
**************************************************************************************

Slik ligg ho der og ventar – vår kjære Ola-Bu…

Peikande burt imot villaste Vestland
ligg staden eg prise vil med ein lovsang.
Torvtekte hytte med glittrande rute
blenkjer i minnet så ofte der ute…
Brattaste lende med gulbrune hytte,
her kan du kvile, og her kan du lytte!
(Fritt etter dikt av Tea Kummen)

Ola-Bu Hamsedalen Skjåk

***************************************************************************************
***************************************************************************************

Historia om Ola-Bu…
Far hadde planer om å skrive ned historia om Ola-Bu.
I fyrste hytteboka har han skrivi om når dei kom til Hamsedalen fyrste gongen, og om planting av fisk. Det er avsett fleire blanke sider i hytteboka for fortsetelsen. Men – dessverre – han kom aldri lenger.
Her har eg, etter beste evne, prøvd å hugse resten av historia som eg vart fortalt.
Ein del gamle bileter seier òg sitt, men dei fleste bileta manglar årstal og namn…
Men barndomsminna frå Ola-Bu og Hamsedalen er der, om ikkje alt kan tidfestast med årstal…

Både far og onkel Ola har lagt ned vandringsstaven for lenge sidan, men Ola-Bu og minna skal vi prøve å ta vare på!
Som eit minne om far og onkel Ola, la eg ut denne historia og «minneboka» fyrste gong (19. juni 2009) på dagen 54 år sidan transporten av Ola-Bu, innover til Hamsedalen.
Far fann bokstavar i naturen som han festa på veggen, der det stod «OLA-BU». Vêr, vind og tidas tann har øydelagt ein del av bokstavane.
I år, 60 år etter at fiskebua var ferdig, har eg funne nye bokstavar, slik at namnet på fiskebua er på plass att.

Ola-Bu 1956-2016

Takk til:
– Ola Klepp for opplysningar, og bekreftelse av mine «antagelsar».
– Tor J. Brustugun for lån av gamal album, der eg fann bileter av transporten og besøk i Ola-Bu.
– Skjåk historielag for lån av bilete.
– Og alle dykk andre som har bidrege med varige minner.

Takk for ideen dykk fekk i 1940, far og Ola!
Og takk for at dykk gjennomførte den!

Magne og Ola Ola-Bu Hamsedalen

 

~ ~ Tor ~ ~

MINOLTA DIGITAL CAMERA

PS: Alle bileta er «klikkbare» for større versjon!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

 

1. september – «Kvernknurren»

1. september – «Kvernknurren»

1. september – og dermed tek hausten til å sette sine spor.
I liene og på myrene ser ein at haustfargene tek til å koma…

Om denne dagen si primstaven:
1. september: «KVERNKNURREN» (lokalt: «Kveinnkeill’n»)
– Pent vêr i dag, varsla om tørke og lite nedbør utover hausten. Da vart det lite med vatn til dei små bekkekvernene, og vanskeleg å få malt kornet.
– Regn på kvernknurr, varslar om regn i 7 veker framover.
– Slik vêret er på kvernknurr (1/9), slik vil det bli heile månaden, vart det òg sagt.
– Er det godt og fint ver dei to fyrste dagane i september, da vil det vare fram til mikkelsmess (29/9).
– Dei tre fyrste dagane i september sa dei at bjørnen gjorde istand hiet sitt, dei kalla desse dagane “bjørneturka”.

Dersom dette stemmer med vêret i dag, ser det ut til at vi skal få ein del regn framover.

Men vi hadde ein del regn i august òg…
Når ein ser på statistikken frå meteorologisk institutt for Grotli målestasjon, får ein bekrefta at vi hadde ein blaut og kjøleg august i år.
august vêrstatistikk– og den fine augustmånaden vi hadde i fjor – den må vi ta vare på i minnet.

Men vi skal heller ikkje gløyme at vi har hatt mange fine dagar i august i år òg! Mellom anna med tangering av den varmaste augustdagen på fleire år. Og at vi hadde berre ei frostnatt!
Heillstuguvatnet 24.07.16– Heillstuguvatnet, sett frå sørsida og vestover…

September kan òg vera ein fin månad, slik som i fjor.  – Vi håpar at slik blir det i år òg!
Vi får berre nyte det beste av det som kjem.

Minner om Skjåk Turlag sin tur:
«Siste tur for sesongen er søndag 4. september. Da blir det tur ved gamle Strynefjellsvegen (fra Måråe til Vassvendtjønnene). Dette er en historisk tur, og den er kort og lett.
Frammøte: Ved Bruvoll (for samkjøring) kl. 9.00.
Turleder er Bjørn Dalen.
Vel møtt!»

Eg har prata med turleiar, som opplyser:
Reknar med stopp på p-plassen ved bommen ved Heillstuguvatnet, ca kl 09:30. Frå der må ein nytte bil inn til Vargevasskulane.
Samkøyring anbefales!

Med dette bilete teke ved Kjostjønne for eit par dagar sidan (i regnvêr)…
Kjostjønne 30.08.16
…ynskjer vi ei god helg til alle!

– Og kanskje kjem det litt ekstra «helgelesnad» frå bloggforfattaren, som har brukt regnvêrsdagar på «Før i tida…».

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Haust- og vinter-førebuing…

Haust- og vinter-førebuing…

Det går nok, ubønnhørleg, mot haust.
Den 24. august hadde vi «Barsok», som etter gamalt vart rekna som fyrste haustdag. Og snart er haustmånaden september her…
Dersom det kjem snø i slutten av september, er ikkje det noko nytt, her på fjellet. Som oftast smeltar den att, men t.d. i 2009 la den seg for vinteren den 28. september…

Hytteservice-tenester…
Skjåk Hytteservice er forhandlar for Jets toalettsystem, og m.a. i år har vi levert fleire anlegg. Til desse anlegga brukar òg Tor å avtale med lokal elektriker og autorisert rørlegger, som ordnar papira som skal inn til kommuna for å få godkjennt og registrert anlegget. Jets-tankar – Arkivfoto

«Handle lokalt» er det noko som heiter.
Svært ofte kan det lønne seg å bruke lokale serviceinnstilte bedrifter, som samarbeider godt. Problem med utstyr kan oppstå, og som Øystein Sunde syng om; det skjer svært ofte «fredag etter 4». Opp gjennom åra har vi hatt svært mange nøgde kundar som kjem på hytta fredag kveld eller laurdag, og oppdagar problem. Dette har dei så fått hjelp med i løpet av stutt tid.

Noko mellom anna dette innlegget i hyttegruppa på facebook syner:

«Kva skulle vi gjort utan han Tor? Då vi i går ettermiddag fekk problem med jetdoen, kontakta vi han Tor, og ein liten time seinare kom han med Svein elektriker og fann etter ei stund ut at det måtte byttast ut ein magnetventil, (eller var det forgassaren), som vart bestilt hos Hagen nede på Bismo, og karane kom igjen i dag tidleg og fekk orden på doen. Vi er berre så takknemlege for den raske hjelpa og for at doen fungerer igjen. Så takk for flott service på ein søndagskveld!!!»
– Og dersom eg ikkje hugsar feil, var det ikkje berre sundagskveld, men palmesundag – og påskegjester på veg…

«Vil du ha nærbutikken din i morgon – så bruk den i dag» er eit slagord som blir brukt.
Dette gjeld nok andre tenester òg, som t.d. hytteservice.
I haust er det 20 år sidan firma Skjåk Hytteservice vart registrert.
Vi har prøvd å yte fleire typer service, for at vi kan vera her. Ynskjer at hyttefolket kan sjå nytte i oss – ikkje berre når nokon kjem til parkeringsplassen i dårleg vêr om vinteren, og finn ut at dei ikkje orkar å gå til hytta i djup laussnø og vind.
Men vi har trua – og håpar vi kan halde fram i nokre år til!
Gledeleg er det at det går så fint framover med Tor etter hofteoperasjonen! No får han lov til å prøve seg i 50% arbeid.

Det er tid for vinterførebuing på fjellet!
Med hausten kjem tida for vinterførebuing. Mellom anna er det mange som treng å tømme hyttedoen.
Vi må hugse at innhaldet frå dei skal ikkje i søppelkonteinarane!!!
For dei som har Jets-anlegg er det pliktig tøming med sugebil. Dette blir automatisk ordna frå kommuna, da alle anlegg skal vera registrert der.
For andre som ynskjer å nytte seg av sugebil for tøming av do, blir det også i år ei runde i regi av Skjåk Hytteservice. Si ifrå snarast til Tor (mob 97553510), dersom du vil vera med! sugebil tøming

Ein del vil kanskje passe på å bera inn vatn, og fylle sisterna, no medan dei har sumarvatn like ved hytta (ja, reguleringsbestemmelsane er som før: det er ikkje lov å bruke provisorisk vasslange, eller legge inn vatn på annan måte – vatnet skal berast inn).
I den forbindelse fekk vi for nokre år sidan spørsmål om vi kunne skaffe Micropur for å tilsette i vassisternene, og selge dette i porsjonspakker.
Micropur

Så vart gjort, og eg forstår godt at folk ynskjer å kjøpe porsjonspakker, i staden for ein heil boks på 500 gr. Som «alt» anna har dette òg ein «best før» -dato. Ja, eg har jamvel sett kattesand med «best før».
Dette er rein service frå oss.
No har vi nyinnkjøpt Micropur på lager att, og det vil bli mogleg å kjøpe 10 gr porsjonspakker!

I dag kom det ny leveranse frå Jets, tank og do-system.
På same levering fekk vi med Jets frostvæske, slik at vi har på lager for salg.
Jets frostvæske

Vi kan òg informere om at;
No er den nye heimesida for Grotli Hyttegrend oppe og går! Lenke: http://grotlihytteforeining.no
Der informerar Grotli hytteforeining m.a. om årsmøte fredag den 23. september, og dugnad i hyttegrenda den 24. september.

Fine dagar…
Dei siste vekene har det vore strålande seinsumarvêr!
Vi var så heldige å få nytte nokre av desse dagane i Hamsedalen. Fyrst var Tor og eg der eit par døgn…
Hamsedalen Ola-Bu 17.08.16– Ola-Bu, ved 2. vatnet i Hamsedalen.

Deretter var Tor og ein kompis der ei helg. Hamsedalen 3.-vatnet 19.08.16 – Her bilete frå 3. vatnet i Hamsedalen.

I dag har vêret endra seg!
Som vêrmeldingane har varsla, fekk vi regnvêr. Mellom ca kl 10 og 15 i dag kom det 25 mm nedbør. Og etter meldingane til yr.no skal vi få meire i løpet av kvelden, natta og morgondagen.

Med dette kveldsljos-bilete frå Hamsedalen, teke ut gjennom vindauga i Ola-Bu…
hamsedalen 20.08.16
…ynskjer vi ei fin helg til alle! 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

På gamle trakter – Skjellom og Tundradalen…

På gamle trakter – Skjellom og Tundradalen…

Med ynskje om å dekke fleire interesser, bestemte vi oss for å ta ein sundagstur til Skjellom.
Eit fint område i Nordberg i Skjåk – som ligg høgt og fritt mellom søre Kvittingsgrove og nørdre Kvittingsgrove (dialekt: grov betyr bekk, fleire grøv) – som toppbilete viser.

Skjellom.

I gamledagar var dette ei lita setergrend. Mellom anna er setra som tilhøyrer far sin barndomsheim, øvre Aaboen, der.
skjellom med før b

Derfor var det heilt naturleg at far ofte tok oss med dit. Når vi vart større tok vi turar dit sjølve, både sumar og vinter. Frå heime var det fint å gå oppover gjennom skogen, til fots eller på ski.

Eg har i fleire år tenkt å ta meg ein tur att, for å sjå – og kjenne på gamle minner!
No i dag er det òg enklare å koma der. Ein kan køyre opp litt aust for Dønnfoss (bomveg), og køyre oppover, event. heilt til fyrste setra.

skjellom a 07.08.16– Det er lett å gå – når ein nærmar seg målet…!

I «gamledagar» gjekk vi opp på høgda mot dalen, for å sjå heimatt. Kanskje sat mor i glaset med kikkert, for å halde auga med oss? Kanskje hadde ho sett på klokka når vi reiste frå heime òg, og kunne merke seg om det vart ny personleg rekord på oss…
skjellom 07.08.16 med før b– Barndomsheimen min i den raude ringen…
I dag har skogen vokse seg høgre og tettare – kan ikkje sjå barndomsheimen min «for bare trær»…

skjellom c 07.08.16

Før vi reiste på denne sundagsturen, skreiv eg ut eit gamalt bilete, teke i 1963 (event. 1962), for å lage meg eit «før og no» bilete.
skjellom før og noEg tok meg friheita og gjekk inn på kvea, der far stod den gongen han tok biletet av dei gamle seterhusa, tilhøyrande barndomsheimen sin…
Motivet var lett å finne att, og utedoen er heilt lik seg. Elles er både fjøset og seterhuset borte. Men onkelen min sette opp eit nytt hus, som står på den gamle grunnmuren til seterhuset. – Det tek òg til å bli mange år sidan…

Frå Skjellom er det fleire merka turmoglegheiter, slik som innover Skjellflye og til Klarastøtta.
skjellom klarastøtta

Klarastøtta er ein minnestein over den 4 år gamle Klara Heggerusten som vart borte frå heimen sin i september 1932, og attfunnen i Skjellfjellet, i februar 1933. Ei svært tragisk historie.

«ØRNEN – en barnerøver»
Historia om Klara Heggerusten er mellom anna nedskrivi i boka «ØRNEN – en barnerøver» av Per J. Tømmeraas, utgjeve i 1997. Han skriv der om fleire hendingar i Noreg, der små ungar har blitt borte, og ørna har blitt skulda for bortføringa. Slik var det i denne saka òg, ørna vart misstenkt. Historia om Klara er svært trist, mellom anna at foreldra vart misstenkt for å ha teke ho av dage. Men triste historier må òg takast vare på, meinar eg. Det er vondt å tenkje på korleis denne familien vart misstenkjeleggjort, midt i sorga og fortvilelsen over ein liten unge som var borte, fattigdom og sjukdom!

For 3-4 år sidan oppdaga eg at det er mange i bygda som ikkje kjenner til denne historia. Eg tok derfor kontakt med forfattaren, for å høyre om eg fekk lov til å videreformidle historia frå boka hans.
Det fekk eg lov til, og vi hadde ei lang og triveleg samtale!
Han fortalte òg at det var svært vanskeleg å få ut opplysningar frå arkiva om denne saka, verre enn i dei andre sakene han har med i boka.
Onkelen min, Selmer Tundrali, var ei av dei lokale kjeldene Per hadde kontakt med i dei åra han skreiv boka. Like eins mor og far. Per fortalte i telefonsamtala vår, at far var med han som kjentmann, når han var inn i Skjellfjellet for å ta bilete av støtta, og såg der Klara vart attfunnen. Det var ikkje mange som visste kvar steinen og staden var, sa han.
Per er handikapa og har vanskeleg for å gå, og den gongen var det ikkje mogleg å køyre med bil opp til Skjellom. Derfor hadde far starta opp sin gamle trakor, påmontert bakskuffe, der han hadde laga til med puter og tepper til å sitte på. Dette sette Per stor pris på, og han fortalte at far køyrde «så langt som det gjekk – og enno litt til». Takka vera den innsatsen klarte han å koma fram til minnesteinen der Klara vart funnen.

Med forfattaren Per J. Tømmeraas sin tillatelse, har eg skanna sidene i boka som omhandlar den tragiske historia om Klara Heggerusten – om du vil kan du lesa den her.
Heile boka «ØRNEN – en barnerøver» av Per J. Tømmeraas, finn ein òg i Nasjonalbiblioteket.
Boka er òg å finne på biblioteket i Bismo.
– – – 

skjellom b 07.08.16

Når Tor og eg hadde teke oss ei kaffepause, og mimra om «før i tida», fann vi ut at vi ville ta ein tur til Tundradalen òg, når vi like vel var på desse traktene.

Tundradalen.

tundradalen nordberg skjåk

Som sagt, dette vart bråbestemt.
Eg har nokre gamle minner å leite fram att der òg, men no rakk eg ikkje å førebu meg.
Mellom anna dette, som eg meinar må vera teke i 1958. Eg ser at eg bomma når eg prøvde å ta nytt bilete, vi var nok ikkje langt nok innover…
tundradalen 1958
Dette bilete vart teke når mor og eg var på overnattingsbesøk hjå mor si veninne, Tora, som var budeie i Tundradalen. Eg er jenta med armen over hovudet… 

På denne brua…
skotåbrue tundradalen…over Skotåe, veit eg at mor tok eit bilete av meg når vi var på heimveg etter besøket.   

Lenge sidan sist eg såg bilete, men ikkje så mange alternativ. Det var berre å prøve…!

Jenta er den same, men brua er ny.
skotåbrue -58 og -16Den nye brua ligg omtrent ein meter over den gamle. Noko ein òg ser av fleire punkt på dagens bilete (markert).
Frå Tundradalen, og langs Tundradalsvegen er òg fleire merka turstigar. 

Frå gamle trakter til «nye» trakter…
Turen vart avslutta på Dønnfoss camping…

dønnfoss camping skjåk…med ein hamburger – medan vi sat og såg opp på Skjellom, og innover Skjellfjellet, med Tundradalen innover til høgre.

Det vart ein fin mimretur! Nokre tårar vart det òg – lettrørt som eg er, i både sorg og glede…

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Nysnø på toppane! – Er det «som normalt»?

Nysnø på toppane! – Er det «som normalt»?

Etter 1 ½ døgn med regnvêr, kjøleg og noko vind, vakna vi i dag til nysnø på toppane!
Ein blir litt sjokkert med det same – 10. august og nysnø?
Eg stolar ikkje heilt på minnet mitt, heller ikkje på «manns minne», men meinar at nysnø på toppane i månadskifte juli/august ikkje er så unormalt…?

Eg har sett litt attende på bileter frå ca 10. august dei 4 siste åra, og fann bilete av Skridulaupen med nysnø den 14. august i 2013.

I dag tidleg kunne ein tydeleg sjå nysnø langt nedover fjellsidene, både på Skridulaupen, sjølv om den hadde gøymt seg bak ei sky, og nedover Krosshø – som her: 
Nysnø Krosshø Grotli 10.08.16

Frå morgonen i dag var det opphaldsvêr, og nokre sprekkar i skylaget. Frå regnmålet mitt kunne eg tømme ut ca 19 mm regnvatn.

Litt ut på dagen tok det til å «grine i høom» att, og vi fekk att regnvêret, framleis kjøleg og ein del vind. I kveld har jamvel nokre snøfiller blåst forbi vindauga… 

Sjølv om denne sumaren ikkje har utmerka seg som spesielt varm, må vi sjå på det positive:
Når eg såg på bileta i dag, attende til 2013, slår det meg at det er mindre snø i fjellet denne tida i år.
Ein annan ting som er «mot normalt» – men gledeleg i år – er at i løpet av dei siste 8 åra er det berre år 2013 og 2016 som det ikkje har vore registrert minusgrader på Grotli målestasjon i juli og pr. 10. august (meteorologisk institutt starta målingar i Grotli 1. oktober 2008).
Det vil vel si at vi har hatt ein bra sumar så langt – trass alt!

Vi får trøste oss med at komande veke meldes det mykje sol og varmare vêr. Nysnøen i fjellet blir nok borte da, om ikkje før… Det kan framleis bli ein bra haust!
Vi kan gjerne vente 2-3 månader på slike nysnø-bileter att!

Mot Skridulaupen i dag, 10. august:
Nysnø Skridulaupen Grotli 10.08.16

 

* * * * * * * * * * * *

Som dagane har gått – dei siste vekene…

Som dagane har gått – dei siste vekene…

Når ein har teke ferie frå bloggen, men ikkje frå fotoapparatet – da blir det ein del å «ta att». Her kjem litt frå hyttelivet vårt dei siste vekene, og ein del bileter…

– – –

Vekene har gått alt for fort att. – Vi har lagt bak oss juli, og er godt i gang med august…
Vi hadde fleire dagar med finvêr i juli, der temperaturen, jamvel her på fjellet, var over 20°.
Så kom «Mari vassause», «Hundedagane», «Jakob våthatt» og alle desse gamle merkedagane som alle varslar at; no kan det vera fare for nedbør og ustabilt vêr. Og dei gamle vêrmarka slo ikkje feil – vi fekk litt regn, og temperaturen gjekk ned. Men – slik er det heile året – vêret skiftar…

Juli 2016 vart ikkje den dårlegaste juli-månaden vi har hatt, men var langt ifrå den beste. Men juli-månad utan minusgrader, det er ikkje kvart år vi opplever her på fjellet.
juli -16

I og med at Tor driv oppattrening etter hofteoperasjonen, har vi teke nokre små fjellturar i lag.
På ein av dei fine vêrdagane køyrde vi ein tur innover fjellet, og gjekk til Mårådalsmunningen.
Mårådalsmunningen 20.07.16Her ser ein Mårådalen inn til høgre. Mårådalsbenken og Skridulaupen i bakgrunnen.

Frå Mårådalsmunningen, mot aust…mårådalsmunningen mot aust 20.07.16

Frå Mårådalsmunningen, mot vest…
Mårådalsmunningen mot vest 20.07.16

Ein annan dag vart det over hengebrua ved osen på Heillstuguvatnet, og vidare vestover, for å finne Heillstugu. Tor har vore der ein gong for fleire år sidan, saman med turlaget. Ikkje alltid lett å hugse kvar, etter 14-15 år. Men vi fann fram til dei gamle steinmurane av Heillstugu.
Heillstugu 24.07.16 – Sagnet vil ha det til at Harald Hårfagre låg sjuk der i den tida han samla landet til eit rike. Hærmennene hans bygde ei innsmogo av steinheller, slik at han fekk ly for vêr og vind, til han vart frisk att. Derav namnet Heillstugu og Heillstuguvatnet (Skjåk-dialekt: stein-heille). Ein kan vel ikkje med sikkerheit si om dette sagnet er korrekt, men eg har òg i annan samanheng vorte fortalt at namnet kjem av (stein-)helle, og ikkje av heilag, som òg har vore hevda. Derav Heillstugu /-vatnet med to l’ar.

Langs Heillstuguvatnet…
Heillstuguvatnet 24.07.16

På same turen var vi innom flyvraket på søraust-enden av Heillstuguvatnet.
flyvrak 04I haust blir det 26 år sidan vi fekk oss hyttetomt i Grotli. Det er nesten flaut å innrømme at dette var min fyrste tur til flyvraket.
flyvrak 03Var ikkje klar over at det var att så mykje vrakrestar der.
flyvrak 02
Vraket er freda, så desse blir nok liggan der – og historia bør ikkje gløymast!
flyvrak 01

Eg har tidlegar skrivi om hendinga frå krigens dagar, da dette flyet naudlanda ved Heillstuguvatnet. Historia finn du ved å klikke her.

Ein biltur har vi òg fått oss i sumar, til Bjørkedalen.
bjørkedalen 01
Ærendet vårt dit var å hente att den gamle båten som kom til Hamsedalen i 1948. 
Den var velbrukt og vêrteken, og vart frakta til Bjørkedalen for 3 år sidan, for vurdering av reparasjon. Men «tidas tann» hadde sett kraftige spor, slik at ein reparasjon hadde blitt stor og kostbar, og vart ikkje tilråda.bjørkedalen 02
Men vi fekk oss ein fin tur, for å hente den heimatt!
vestlandstur 21.07.16

I førre veke engasjerte vi oss ein del i leitinga etter hunden som var borte omtrent to døgn i Breidalen. Hund og eigar var berre på gjennomreise, og ukjende i området. Men heldig vis – det vart eit lykkeleg utfall av leiteaksjonen, etter at den hadde vore ute i to netter, her i fjellheimen!

 

Sjølv om eg har merka at ein del meinar at her på fjellet skal «alt» vera lov – dristar eg meg til å koma med ei påminning:
I Skjåk-fjella kan det gå beitedyr. Bandtvang gjeld, ikkje berre den ordinære (til 20. august), men utvida til 15. oktober.
Om utvida bandtvang i Skjåk kommune finn ein her:
https://lovdata.no/dokument/JB/forskrift/2007-06-28-864
Det er m.a. observert sauer i hytteområda langs Strynsfjellvegen (fv 258) og Skjåkvegen (rv 15).
sauer - hugs bandtvang

Derfor: HUGS å ha hundar i band!

Ynskjer alle ei fin tid framover – og ein fin august-månad!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

14. juli – Midtsumar!

14. juli – Midtsumar!

Midtsumardagen, 14. juli, fell i Noreg midt i sumarhalvåret, tida 14. april (sumardagen) – 14. oktober (vinterdagen). Primstavmerket er ein ljå, ei rive eller ei grein. På min primstav er dagen merka med ei grein.
primstav midtsommarOfte er det òg merka med ein strek på tvers av primstaven. Denne dagen reknar ein at halve sumaren har gått.
I seinare tid har namnet etter svensk mønster også vorte knytta til St. Hans (eller jonsok som mange seier). Eg for min del klarar ikkje å tenkje midtsumar ved St. Hans-tider. Når ein bur i innlandet, og særleg når ein oppheld seg høgt til fjells, er det ikkje kvart år ein har merka mykje til sumaren, ved St. Hans. Da blir det litt deprimerande å tenkje at halve sumaren allereie har susa forbi. Sumaren går fort nok like vel…

Dette si primstaven om midtsumardagen:
midtsumar primstaven

I år går eg framleis og ventar på sumar og sumarvarme. Har liksom ikkje merka så mykje til den.
Eller – kanskje det var i juni den var her? Årets, hittil, varmaste dag var den 2. juni, med 20,7°.
Og når ein ser på heile juni månad i år, er det den varmaste sidan målingane starta i Grotli. Middeltemperaturen var jamvel høgare enn for juli i fjor, da middeltemperaturen var 8,8°!
temp nedbør juniDette er sjølvsagt ikkje mange år å lage statistikk over, men når det ikkje er andre sikre målingar, får ein bruke det ein har…

Alt er liksom satt på «vent» hjå oss i år.
Vi hadde eigentleg rekna med å vera langt kome på husbygginga denne tida. Men lite, eller ingenting, har vore gjort etter jul. Når helsa sviktar er det ingenting å gjera med!
No er gleda at det går så fint framover med Tor! I august er det kontroll og røntgen av ny-hofta.
Når han kunne starte trening i terrenget, med gåstavar, vakna lysta til ein tur til Hamsedalen raskt!

Sist helg gjennomførte han Hamsedal-turen!
ola-bu hamsedalen juli -16

Det største målet var nok ikkje fiske – men rett og slett få ei helg i Ola-Bu att! Og litt fisk vart det òg…
ola-bu hamsedalen 10.07.16 2

Sundag vart det jamvel ein tur på meg og Dora.
ola-bu hamsedalen 10.07.16 3

Når eg las i hytteboka, såg eg at det var 10 år sidan sist eg hadde fottur heilt til Ola-Bu.
ola-bu hamsedalen 10.07.16 1

At snøsmeltinga i fjellet varierar frå år til år – det veit vi.
Men like vel morosamt å sjå det «svart på kvitt» frå same dato. Her frå Hamsedalen 8 juli. 1981 og 2016.
Hamsedalen 1981 og 2016

 

Ynskjer alle ein fin midsumardag – og GOD HELG!

luftetur
* * * * * * * * * * * * * * * * * *

Pin It on Pinterest